Golovlev Ailesi

Saltıkov Şçedrin

“Burada kokmuş tuzlu etle beslerlerdi insanları, öksüzlerin kulakları nefretlik, dilenci, asalak, açgözlü gibi sözleri ilk kez burada duymuştu. Burada hiçbir şey cezasız kalmaz, hiçbir şey o katı, duygusuz kadının keskin gözlerinden kaçmazdı: Ne fazla bir lokma, ne düşürülüp kırılmış beş paralık bir oyun­cak, ne yırtılan bir bez parçası, ve ne de eskitilmiş bir ayakka­bı. Her aykırılığın düzeltilmesi, her bozulan şeyin onarılması ya azarlama, ya dayakla olurdu. … Golovlevo’dan daha iğrenç bir yer, Golovlevo’daki yaşamdan da­ha iğrenç bir yaşam düşünülebilir miydi!”

Golovlev Ailesi; asil, soylu ama bir o kadar da yozlaşmış, sömürgeci bireylerin bir arada olduğu bir aile. Güçsüz, ikiyüzlü insanların toplamı. Onların gözlerinin gördüğü sadece ve sadece ceplerine düşecek payları, arsaları ve toprakları… Çözülmüş akraba ilişkilerinin, yozlaşmış ahlakın ve önlenemez yok oluşun kanıtı… Aileye birkaç kuşaktır damgasını vuran üç önemli özellik vardı: Avarelik, işe yaramazlık ve ayyaşlık. Bunlardan ilk ikisinin sonucu: Boşboğazlık, boş düşünceler üretme ve duygusuzluk.

Golovlevo’da bir zamanlar bir insan yuvası vardı; nasıl oldu da bu yuvanın içinde bir tek tüy bile kalmadı?

 25,00

Kategoriler: ,

Kitap Detayları

Çevirmen

Sayfa Sayısı

352

Cilt Tipi

Karton Kapak

Ebat

13,5×19,5

Basım

1.Basım (2017)

ISBN

9786058216396

Kapak Tasarım

Devrim Koçlan

Yazar Hakkında

Saltıkov Şçedrin

Saltıkov Şçedrin

Rus edebiyatında toplumcu yerginin başlıca yazarlarındandır. Büyük çiftlik sahibi soylu bir ailenin çocuğu olan Şçedrin 1838’de yüksek dereceli memurların yetiştirildiği Çar Lisesine gönderildi. Burada devrimcilerle ilişki kurdu. Okulu bitirdikten sonra memur olarak çalışırken aynı zamanda gazetelere yazılar yazdı. Bu yazılarından biri nedeniyle Vyatka’ya sürüldü. 1855’te Petersburg’a dönen Şçedrin, sürgün yıllarına ilişkin izlenimlerini bir kitapta topladı. 1858’den itibaren çeşitli illerde vali yardımcılığı yaptı. 1862’de memurluktan istifa ederek Nikolay Nekrassov ile birlikte de çalıştığı çeşitli dergilerde yayın yönetmenliği yaptı. Yaşamının son beş yılının büyük bölümünü otobiyografik romanlarını yazarak geçirdi. Taşradan Çizgiler, Bir Kentin Tarihi, Poşehon’da Eski Zamanlar, Büyükler İçin Masallar gibi eserler vermiş olan Saltıkov-Şçedrin’in en önemli yapıtı yayımı 1880’de tamamlanan Golovlev Ailesi’dir.

“Burada kokmuş tuzlu etle beslerlerdi insanları, öksüzlerin kulakları nefretlik, dilenci, asalak, açgözlü gibi sözleri ilk kez burada duymuştu. Burada hiçbir şey cezasız kalmaz, hiçbir şey o katı, duygusuz kadının keskin gözlerinden kaçmazdı: Ne fazla bir lokma, ne düşürülüp kırılmış beş paralık bir oyun­cak, ne yırtılan bir bez parçası, ve ne de eskitilmiş bir ayakka­bı. Her aykırılığın düzeltilmesi, her bozulan şeyin onarılması ya azarlama, ya dayakla olurdu. … Golovlevo’dan daha iğrenç bir yer, Golovlevo’daki yaşamdan da­ha iğrenç bir yaşam düşünülebilir miydi!”

Golovlev Ailesi; asil, soylu ama bir o kadar da yozlaşmış, sömürgeci bireylerin bir arada olduğu bir aile. Güçsüz, ikiyüzlü insanların toplamı. Onların gözlerinin gördüğü sadece ve sadece ceplerine düşecek payları, arsaları ve toprakları… Çözülmüş akraba ilişkilerinin, yozlaşmış ahlakın ve önlenemez yok oluşun kanıtı… Aileye birkaç kuşaktır damgasını vuran üç önemli özellik vardı: Avarelik, işe yaramazlık ve ayyaşlık. Bunlardan ilk ikisinin sonucu: Boşboğazlık, boş düşünceler üretme ve duygusuzluk.

Golovlevo’da bir zamanlar bir insan yuvası vardı; nasıl oldu da bu yuvanın içinde bir tek tüy bile kalmadı?

Kitaptan Bir Bölüm Okumak İçin

Kitaba Göz Atın

Download