Mihail Aleksandroviç Şolohov 1905’te Don Bölgesi’nde, Viyeşenskaya’nın Kruşilin köyünde doğdu. Annesi bu köyden bir Kazak kızıydı. Babasıysa Orta Rusya’nın Riyazan bölgesinden Don kıyılarına gelip yerleşmişti. Şolohov lisedeyken Birinci Dünya Savaşı başladı, bunu 1917 Şubat ve Ekim Devrimi ile İç Savaş izledi. 16 yaşındaki Şolohov, devrimciler safında savaşa katıldı. İç Savaş sona erdiğinde, bir süre hamallık, taşçılık, ilkokul öğretmenliği ve gazetecilik yaptı. 1923 yılında bölge dergi ve gazetelerine öyküler yazmaya başladı. Kitaplaşan bu öykülerin uyandırdığı ilgi, Şolohov’u geniş bir tarih sürecini kapsayan bir roman yazmaya özendirdi: “Ve
Durgun Akardı Don”. Dört ciltlik bu romanın yazımı tam on dört yıl sürdü. “Ve Durgun Akardı Don”, 1941 yılında Stalin Ödülü’nü aldı. Şolohov, “Uyandırılmış Toprak” adlı romanıyla da 1960’ta Lenin Edebiyat Ödülü’nü kazandı. Romanları altmışı aşkın yabancı dile çevrilen Şolohov, başarılarını 1965’te Nobel Edebiyat Ödülü’nü alışıyla taçlandırdı. Rus halkının çağdaş destancısı sayılan romancı 1984 yılında Viyeşenskaya’da öldü.